Ο άνθρωπος από τα πρώτα του βήματα προσπαθησε να εξηγήσει ό,τι συνέβαινε στο περιβάλλον του δίνοντας θεϊκή χροιά. Κάπως έτσι, στην ελληνική μυθολογία δημιουργήθηκαν σταδιακά διάφορες θεότητες οι οποίες έρχονταν να εξηγήσουν και να δικαιολογήσουν όλα αυτά τα περίεργα φαινόμενα με τα οποία ερχόταν αντιμέτωπος ο άνθρωπος.
Ξεκινώντας από τις πρώτες κοινωνίες, όπου οι άνθρωποι δεν είχαν λύσει όλες τις βιοπορίστικές ανάγκες τους, έπρεπε να πιστέψουν στην ύπραξη θεοτήτων οι οποίες αντιστοιχούσαν σε γενικές έννοιες, ωκεανός, αστέρια, νοημοσύνη, γονιμότητα κλπ και σταδιακά δημιουργούνται νέες θεότητες όλο και πιο εξειδικευμένες, ανάλογα με τα ιδιαίτερα φαινόμενα τα οποία παρατηρούν και καλούνται να κατανοήσουν. Κάπως έτσι έχουν τον Δία Κεραύνιο, Αστραπαίο, Βρονταίο, αλλά και τον Δία Μειλίχιο, Αίθριο, Ούριο, τον Ποσειδώνα Δαμασίχθωνα, Ενοσίγαιο, αλλά και τον Ποσειδώνα Ασφάλειο και Πελάγιο, τους Ανέμους, τη Χιόνη, τον Τυφώνα, την Περσεφόνη και άλλους. Έρχονται όμως να εξηγήσουν φαινόμενα με ολόκληρους μύθους όπως οι σεισμοί με τον Εγκέλαδο που πασχίζει να απελευθερωθεί από τα δεσμά του, πλημμυρικά φαινόμενα με τους μύθους των κατακλυσμών του Ωγύγη, του Δαρδάνου και του Δευκαλίωνα, υποθαλάσσια ρεύματα με τον μύθο του Αλφειού και της Αρέθουσας.
Με τη βοήθεια της παρουσίασης αυτής, θα παρατηρήσουμε τα φαινόμενα τα οποία υπάρχουν πίσω από τους μύθους και θα δούμε την αντιστοίχισή τους με την πραγματικότητα.
Το πρόγραμμα προτείνεται για τμήματα Γ΄, Δ’, Ε’ και Στ’ Δημοτικού, όλων των τάξεων του Γυμνασίου, στο πλαίσιο του Εργαστηρίου Δεξιοτήτων “Φροντίζω το Περιβάλλον” και διαρκεί 2 διδακτικές ώρες.
[/fusion_text][/fusion_builder_column][/fusion_builder_row][/fusion_builder_container]
