Si vis pacem, para bellum
(Αν θες ειρήνη, να προετοιμάζεσαι για πόλεμο)
Ἐδιζησάμην ἐμεωυτόν (Ηράκλειτος)
(Αναζήτησα τον εαυτό μου)
Τη Δευτέρα 26 Ιανουαρίου 2025 επισκέφθηκε το Β΄ Αρσάκειο Λύκειο Ψυχικού ο υποπλοίαρχος ΠΝ, κ. Περδικέας Γεώργιος, αρχηγός του Σχολείου των ΟΥΚ (Ομάδες Υποβρυχίων Καταστροφών). Επί τρίωρο μίλησε στους μαθητές της Β΄ τάξης, οι οποίοι -κρεμασμένοι από τα χείλη του- μάθαμε για τους ΟΥΚάδες και την εκπαίδευσή τους. Πιο πολλά όμως μάθαμε για τον εαυτό μας, διότι σκοπός του κ. Περδικέα ήταν περισσότερο να μας διδάξει πόσο σημαντικό είναι το «γνῶθι σαυτόν» για την επίτευξη του ονείρου μας. Πόσο σκληρά χρειάζεται να παλέψει κάποιος και πόσο σημαντικό είναι να θέτει την ομάδα πάνω από το «εγώ». Η ενημέρωση-μάθημα ζωής προηγήθηκε της επίσκεψής μας στο κέντρο εκπαίδευσης των ΟΥΚ στον Σκαραμαγκά που έγινε δύο μέρες μετά, την Τετάρτη 28 Ιανουαρίου. Ο λόγος στους συμμαθητές μου:
«Από τις καλύτερες εκδρομές που έχουμε πάει. Δεν ήταν απλά μια εκπαιδευτική αλλά ταυτόχρονα και μια πιο διαδραστική “περιπέτεια”. Ήταν ωραίο που είδαμε πώς μπορούμε να πορευτούμε στο μέλλον και μάθαμε, πιστεύω, αξίες, όπως η αυτογνωσία και η αίσθηση της ομάδας από τον υποπλοίαρχο κ. Περδικέα -τον Γιώργο- και τους ΟΥΚάδες του. Φαίνεται πως τόσοι μήνες δουλειάς εκεί μέσα αποδίδουν! Η ομιλία προετοιμασίας του κ. Περδικέα ήταν επίσης κάτι πρωτόγνωρο για ομιλία στο θέατρο. Με έκανε να νιώσω πως μάθαινα, μαζί με τους εκπαιδευόμενους “βατράχους” στα βίντεο, τι σημαίνει ΟΥΚ.
Εύχομαι να ξαναπάμε κάπου παρόμοια». Ζιώγος Νικόλαος (Β1)
«Την Τετάρτη επισκεφτήκαμε τη Διοίκηση Υποβρυχίων Καταστροφών. Καθόλη τη διάρκεια της εξόρμησης μας συνόδεψε ο υποπλοίαρχος κ. Γεώργος Περδικέας, ο οποίος ήδη μας είχε προϊδεάσει δύο μέρες πριν με παρουσίαση στο θέατρο του σχολείου, παρομοιάζοντας την εκπαίδευση των ΟΥΚ με τον “αγώνα” που δίνουμε εμείς με τις Πανελλήνιες. Καθώς μου άρεσαν οι αθλητικές και σωματικές δοκιμασίες που αντιμετωπίσαμε στο στρατόπεδο, θα ήθελα να εστιάσω στο πνεύμα και την ηθική αντίληψη των βατραχανθρώπων για γενικότερες καταστάσεις της ζωής, όχι μόνο δοκιμασίες και στρατιωτικές αποστολές. Όπως τόνισε πολλές φορές ο κ. Περδικέας, για να πετύχουμε όλοι το όνειρό μας είναι απαραίτητο να έχουμε σεβασμό προς τα όνειρο των συμμαθητών ή των αδελφών μας στον στρατό. Ακόμη σε κάθε εμπόδιο του στρατιωτικού στίβου ανέφερε το ρητό “γνῶθι σαυτόν” εννοώντας ότι, πριν βρεθούμε αντιμέτωποι σε οποιαδήποτε “μάχη”, πρέπει να γνωρίζουμε τα όρια του εαυτού μας και την αντίστοιχη προετοιμασία που έχουμε καταβάλει. Έτσι, αν τελικά αποτύχουμε, να ξέρουμε τι χρειάζεται να διορθώσουμε και να μην δικαιολογούμε την αποτυχία μας με άσκοπες δικαιολογίες. Παρόλο που μέχρι χθες το πρωί θεωρούσα ότι στην εξόρμηση θα ανακαλύπταμε τα όρια των σωματικών και αθλητικών μας δυνατοτήτων, αυτό που συγκράτησα από τη Σχολή Βατραχανθρώπων και βέβαια από τον πανάξιο και μοναδικό παιδαγωγό κύριο Γιώργο Περδικέα, είναι ο σεβασμός, η αδελφοσύνη και η συνεργασία, η γενικότερη κατανόηση της ζωής και των στόχων που θέτουμε και ότι μπορούμε να πετύχουμε οτιδήποτε με τη σωστή καθοδήγηση και προετοιμασία.
Θέλω να ευχαριστήσω εσάς και τους καθηγητές που είχαν την ιδέα, και βέβαια την κυρία διευθύντρια που έδωσε την έγκριση για αυτή την εξόρμηση και περιμένω τον κύριο Περδικέα να μας ξαναυποδεχτεί». Δαλακίδης Δημήτρης (Β1)
«Αυτό που μου έμεινε ήταν η φράση του υποπλοίαρχου κ Γεωργίου Περδικέα: “άμα θέλεις πραγματικά κάτι δεν υπάρχουν δικαιολογίες για να το αποφύγεις”». Συρίγος Αναστάσιος (Β4)
«Χθες τα παιδιά επισκέφθηκαν τη μονάδα ΟΥΚ. στον Σκαραμαγκά. Η κόρη μας γύρισε ενθουσιασμένη. Απ’ ό,τι μας ενημέρωσε, ο άνθρωπος που τους μίλησε [υποπλοίαρχος Περδικέας] τους ενέπνευσε μιλώντας για τον σεβασμό, την υπομονή, τη δύναμη, την αγάπη για τον συνάνθρωπο και τη χώρα μας». Γονείς Στυλιανίδη Σμαράγδας (Β4)
«Στο γραφείο της διευθύντριας:
– Κυρία;
– Ναι, Φίλιππε;
– Ήθελα να σας ευχαριστήσω που πήγαμε στα ΟΥΚ.
– Σου άρεσε;
– Ναι, πολύ! Να μας ξαναπάτε!
– …!» Ταμβάκης Φίλιππος (Β4)
Στο στρατόπεδο είδαμε και πιάσαμε τα όπλα των ΟΥΚάδων και φάγαμε κάτι ελαφρύ στην καντίνα, όπου γνωρίσαμε άντρες με τη «βατραχοπουλάδα». Φάγαμε ελαφρά, ίσα να πάρουμε δυνάμεις, διότι μετά ο υποπλοίαρχος κ. Περδικέας μας πήγε στον στίβο μάχης. Εκεί, με δύο μαθητές του, φρέσκους ΟΥΚάδες, που τον φώναζαν «δάσκαλε», μας έδειξε την τεχνική για κάθε εμπόδιο. Περάσαμε, όσοι ήθελαν, τα εμπόδια αγόρια -και κορίτσια- και ένας καθηγητής ακόμα! Κάθε εμπόδιο ήταν και μια αφορμή να μάθουμε τον εαυτό μας: Αν είμαστε σεμνοί ή αν έχουμε ροπή προς το «φλεξάρισμα», αν είμαστε συγκεντρωμένοι ή επιπόλαιοι, αν έχουμε μόνο μυς ή και μυαλό. Κατά τη διάρκεια της «εκπαίδευσής» μας εντύπωση έκανε σε όλους ο συνδυασμός αυστηρότητας και προσήνειας του κ. Περδικέα καθώς και η ταπεινόφρων λεβεντιά των δύο του μαθητών. Μέχρι και στον καθηγητή έκανε παρατηρήσεις!
Αφού πήραμε τα εύσημα από τους βατράχους του Πολεμικού μας Ναυτικού για την προσπάθειά μας και την επιτυχή διέλευση των εμποδίων, πήγαμε στο Διοικητήριο, όπου μας υποδέχτηκε ο Υποδιοικητής της Σχολής των ΟΥΚ. Μας ευχαρίστησε για την επίσκεψη, είπε δυο λόγια μόνο, αλλά γεμάτα νόημα, για τη σημασία της αγωνιστικότητας και της αγάπης προς την πατρίδα και επέδωσε στον αρχαιότερο των καθηγητών μας πλακέτα αναμνηστική για να τη δώσει στη διευθύντριά μας, κ. Στέλλα Νάκη.
