Την Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου 2026, στο πλαίσιο τής καλλιέργειας ολιστικής παιδείας και της ενίσχυσης τού διαλόγου μεταξύ επιστήμης και Θεολογίας, πραγματοποιήθηκε στο Α΄Αρσάκειο-Τοσίτσειο Λύκειο διεπιστημονική συνδιδασκαλία των μαθημάτων Θρησκευτικών και Χημείας με θεματικό άξονα την Κλιματική Αλλαγή, υπό την ευθύνη τής χημικού κ. Πάολας Μπούζη και του θεολόγου κ. Γεωργίου Παντόγλου.
Η εκπαιδευτική αυτή δράση οργανώθηκε σε τέσσερις διακριτές φάσεις: εισαγωγή προβληματισμού, επιστημονική ανάλυση, θεολογικός στοχασμός και σύνθεση. Στη δεύτερη φάση, υπό την καθοδήγηση τής καθηγήτριας κ. Μπούζη, οι μαθητές προσέγγισαν το φαινόμενο τού θερμοκηπίου, τη χημική σύσταση τής ατμόσφαιρας και τον ρόλο των αερίων (CO₂, CH₄ κ.ά.), κατανοώντας τη διαφορά μεταξύ φυσικής και ανθρωπογενούς κλιματικής μεταβολής.
Στην τρίτη φάση με τον καθηγητή κ. Γεώργιο Παντόγλου η συζήτηση μετατοπίστηκε από το εργαστηριακό επίπεδο στο υπαρξιακό και ηθικό. Η κτίση παρουσιάστηκε ως δώρο και όχι ως αντικείμενο εκμετάλλευσης. Η βιβλική αναφορά στο «ἐργάζεσθαι καὶ φυλάσσειν» (Γεν. 2,15) αναδείχθηκε ως θεμελιώδης αρχή ευθύνης, ενώ η πατερική διδασκαλία περί μέτρου και εγκράτειας συνδέθηκε με τη σύγχρονη οικολογική πρόκληση. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στη σύγχρονη ορθόδοξη οικοθεολογία και στη φωνή τού Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, ο οποίος έχει υπογραμμίσει τη σύνδεση τής περιβαλλοντικής καταστροφής με την ηθική ευθύνη τού ανθρώπου.
Κορυφαία στιγμή τής δράσης αποτέλεσε η βιωματική τεχνική «Διάδρομος Συνείδησης», κατά την οποία οι μαθητές βίωσαν τον εσωτερικό διάλογο μεταξύ επιστημονικής γνώσης και ηθικής ευθύνης. Σε έναν συμβολικό διάδρομο, ο μαθητής πορεύεται ανάμεσα σε δύο «φωνές»: τη φωνή τής επιστήμης, που παρουσιάζει τα δεδομένα και τις μετρήσιμες συνέπειες, και τη φωνή τής ηθικής, που υπενθυμίζει την ευθύνη, το μέτρο και τη διαγενεακή δικαιοσύνη. Η διαδικασία αυτή δεν επιδιώκει τη σωστή απάντηση, αλλά την εσωτερική εγρήγορση, μετατρέποντας τη γνώση σε προσωπικό ερώτημα και τον προβληματισμό σε στάση ζωής. Η εμπειρία αυτή ανέδειξε ότι η κλιματική κρίση δεν είναι μόνο τεχνικό ζήτημα, αλλά απότοκος και της εσφαλμένης νοοτροπίας μας.
Το μάθημα ολοκληρώθηκε με ερωτηματολόγιο αναστοχασμού και αυτοαξιολόγησης. Οι μαθητές κλήθηκαν να απαντήσουν σε ερωτήματα σχετικά με το τι τους επηρέασε περισσότερο, εάν η γνώση αρκεί χωρίς αλλαγή στάσης και κατά πόσο η τεχνολογική πρόοδος μπορεί να επιλύσει την κρίση χωρίς ηθική μεταστροφή.
Η συνδιδασκαλία επιβεβαίωσε ότι η επιστημονική ακρίβεια και ο θεολογικός στοχασμός δεν λειτουργούν ανταγωνιστικά, αλλά συμπληρωματικά. Η γνώση χωρίς ηθικό προσανατολισμό παραμένει ελλιπής και η πίστη χωρίς κατανόηση τής πραγματικότητας αδυνατεί να μετασχηματίσει τον κόσμο.
Το σχολείο μας συνεχίζει να επενδύει σε εκπαιδευτικές πρωτοβουλίες που διαμορφώνουν ενεργούς, υπεύθυνους και οικολογικά ευαίσθητους πολίτες, ικανούς να συνδέουν την επιστημονική γνώση με το ήθος και τη συλλογική ευθύνη.
