Στοχεύοντας στην καλλιέργεια της κινηματογραφικής και ιστορικής παιδείας, την Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου οι μαθητές/-τριες και των τριών τάξεων του Β’ Αρσακείου-Τοσιτσείου Γυμνασίου Εκάλης παρακολούθησαν στον κινηματογράφο Cinemax την ταινία του Γιάννη Σμαραγδή «Καποδίστριας». Για την υλοποίηση αυτής της δράσης εκπονήθηκε σχέδιο, με βάση το οποίο σε όλα τα τμήματα έγινε η ανάλογη προετοιμασία πριν την προβολή της ταινίας. Ειδικότερα, οι διδάσκοντες το μάθημα της Ιστορίας παρουσίασαν τη ζωή και το πολυδιάστατο έργο του Καποδίστρια, φωτίζοντας ιδιαίτερα τους παράγοντες που οδήγησαν στη δολοφονία του. Επίσης οι μαθητές/-τριες παρακολούθησαν το ντοκιμαντέρ της σειράς «Μεγάλοι Έλληνες», με τον ιστορικό Θάνο Βερέμη, ώστε να αποκτήσουν μια πιο σφαιρική εικόνα για τον πρώτο κυβερνήτη της Ελλάδας. Το σχέδιο ολοκληρώθηκε με την επεξεργασία της κινηματογραφικής εμπειρίας των παιδιών μέσα από στοχευμένες συζητήσεις που ακολούθησαν ύστερα από την προβολή της ταινίας και στις οποίες οι μαθητές/-τριες συμμετείχαν με ιδιαίτερη θέρμη.
Θέματα που τέθηκαν προς συζήτηση και προβληματισμό ήταν η κατανόηση και η ιστορική σύγκριση, οι ιστορικές αποκλίσεις του σεναρίου, στοιχεία που αφορούν την τέχνη του κινηματογράφου κ.λπ. Μέσα από τη διαδικασία αυτή και κυρίως μέσω της κριτικής αποτίμησης της ταινίας έγινε κατανοητό στο μαθητικό κοινό ότι ο κινηματογράφος παραμένει μια μορφή τέχνης, που δεν μπορεί και δεν πρέπει να αντικαταστήσει την επιστήμη της ιστορίας, έχει ωστόσο τη δυνατότητα να γίνει αφορμή ιστορικής σκέψης, καθώς σχολιάζει, ερμηνεύει, δραματοποιεί την Ιστορία. Όπως εξάλλου τονίζουν και οι ειδικοί, μια ταινία ιστορικού περιεχομένου μπορεί να μας πει περισσότερα για την εποχή κατά την οποία δημιουργήθηκε, παρά για την ιστορική περίοδο στην οποία αναφέρεται.
Πιστεύουμε ότι σε μια εποχή έντονων κοινωνικών, τεχνολογικών και πολιτισμικών μετασχηματισμών, οι τέχνες δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως συμπληρωματική ή περιφερειακή δραστηριότητα, αλλά ως ουσιαστικό εργαλείο κατανόησης του κόσμου, καλλιέργειας κριτικής σκέψης, ενσυναίσθησης και δημοκρατικής συμμετοχής. Όταν οι τέχνες προσεγγίζονται στην εκπαίδευση ως μεθοδολογικά και αισθητικά εργαλεία οδηγούν στην επανεξέταση παγιωμένων ιστορικών, κοινωνικών και πολιτισμικών αφηγήσεων. Μπορούν, λοιπόν, και πρέπει να ενσωματωθούν δημιουργικά στην εκπαιδευτική διαδικασία συμβάλλοντας στη διαμόρφωση ενός σχολείου ανοιχτού στον διάλογο και τη βιωματική μάθηση.
